33ste groepsreis Torentrotters.
van 3 tot 9 september 2025.
De kust van Bretagne.
Een reis om nooit te vergeten vastgelegd in ons hart.
(een uitgebreide reeks van foto's vind je in onder het lemma "Foto's" of door hier te klikken. Voor de reisvideo is het wachten op de Terugkeerdag van 8 december. Alle info hierover vind je door hier te klikken.)
Dag 1 – woensdag 03/09/2025
“Morgenstond heeft goud in de mond”. En ja, om het scenario van vorig jaar te vermijden waren reeds enkele Waaslanders voor dag en dauw aanwezig op de parking te Kontich.
Een spiksplinternieuwe autocar van firma “Reizen Patteeuw” stond klaar om 50 reislustigen te installeren voor een dagrit van ongeveer 800 km.
Voor sommigen een blij weerzien, voor anderen een nieuw avontuur.
Namenlijst en programmaboekjes zoals gewoonlijk alles tiptop in orde gebracht door Els werden ons bezorgd., Zo konden we de namen met gezichten koppelen.
Om 5 uur startte de motor en was het begin van een onvergetelijke reis een feit.
De weergoden waren nog niet in hun optimale doen maar die eerste dag konden we dit door de vingers zien.
Na een korte rit werd het stuur overgedragen aan Paul die ons een hele week, langs ruige kliffen en baaien, kronkelende wegen, velden met artisjokken en een variëteit aan kolen en oude dorpjes met veeeel ronde punten ,veilig ter plaatse wist te brengen.
Een pittige dame die enkel luisterde naar de naam Fabien en zeker niet naar Sabien, werd onze gedreven gids. Haar motto was “go with the flow”. Bovendien bracht zij prompt de digitale wereld in onze reiservaring. Een whatsapp groep werd geïnstalleerd zodat iedereen steeds op de hoogte werd gehouden van verschillende afspraken.
Omstreeks 19.30u werden we met een drankje verwelkomd in ons hotel te Plouescat en werd een lekker diner geserveerd.
Na wat zoekwerk hoe we onze gigantische kledingstapel moesten bergen konden we uitrusten in een goed bed.
Dag 2- donderdag 04/09/2025
“Geen regen kan ons deren “. Met stevige schoenen, regenjassen en veel goesting vertrokken we op verkenning in de Baie du Kernic gelegen vlak voor ons hotel.
Velen hadden er goede moed op maar moesten omwille van plassen en modder een andere route nemen.
Na wat geploeter werden de “diehards “beloond met een adembenemend uitzicht.
De wind, de zon en de pracht van de natuur bracht velen in “zen modus”.
Het deed velen denken aan “Het Verdronken land van Saeftinghe” maar dan doorspekt met ruwe rotspartijen en uitgestrekt zandstrand.
We konden er niet genoeg van krijgen, elke rots die in het vizier kwam werd een nieuw doel. En het werd mooier en mooier.
Na een middagmaal met 3 gangen en een dipje tijdens de busrit arriveerden we in het museum van de algenvissers de Goémoniers.
En we “leven om te leren”: want wie was er op de hoogte dat er meer dan 700 soorten algen bestonden? Wie was er op de hoogte dat algen gebruikt worden in voeding voor mens en dier, medicatie, cosmetica, industrie?
Dit product is de rijkdom van Bretagne, maar toch deze noeste arbeid heeft de vissers weinig weelde gebracht.
Hun dorp Menez Ham was daar getuige van. Ook hier konden we zien dat gigantische rotsen steeds het gevecht moeten aangaan met de kolkende golven aangestuwd door een krachtige wind.
De zon scheen, een lokaal terrasje lokte om eens een cider te drinken uit een Bolée, maar de tijd zat erop.
Een goede raad “wie wil onthaasten, wilt uitwaaien en zijn of haar hoofd wil leegmaken “Bretagne is the place to be.”.
Dag 3 – vrijdag 05/09/2025
Un bateau ne quittera jamais le port un vendredi. Niet omwille van het bijgeloof maar om praktische reden werd de uitstap van zondag verplaatst naar vrijdag.
Maar zouden de Bretoense weergoden ons wel gezind blijven? Wel deze dag waren ze goedgemutst: we kregen volop zon.
En dat was een meevaller want we reden naar een magische plek Perros-Guirec en Ploumanach. Onze fantasie en verbeeldingsvermogen werden getriggerd.
Zag jij daar niet die grote schildpad? Oh! kijk daar een kabouter. Elke rotsformatie werd denkbeeldig omgetoverd tot een dier of een sprookjesfiguur.
Het was een adembenemende wandeling ook voor Peppi en Kokki de laatste der Mohikanen. Rara wie zijn zij? De aantrekkingskracht van dat sprookjesachtig landschap deed ook 4 volgelingen verdwalen. Of nee, gingen ze bewust op zoek gaan naar een hoed en wel die van Napoleon? Hebben ze hem gevonden? De foto’s zullen het bewijzen.
Iedereen zat in een droomwereld zelfs Fabien die zelfs met Google Maps de weg naar de opstapplaats van de bus niet terugvond.
Een eenzame fietser bracht ons dan naar het juiste punt.
Om in hogere sferen te blijven werd het middagmaal met exquise wijnen opgediend in mooie locatie.
En het was nog niet genoeg. De pousse-café proefden we in de Warenghem- distilleerderij.
Met een wat hoger promillegehalte in het bloed (Paul uitgezonderd) reden we voldaan naar onze vaste stek.
Dag 4 – zaterdag 06/09/2025.
De boot glijdt stil langs oude muren,
Forten slapen in de tijd.
Graniet dat eeuwen heeft gezwegen,
De zee die zachte dromen breit.
Vanuit een boottocht te Roscanvel kregen we een uitzicht op de marinebasis van Brest.
Aan boord zaten een aantal spionnen die stiekem foto’s namen van de opslagplaats van explosieven. Ook een lieve, guitige suikernonkel Marc was aan boord. Hij wist 6 minimensjes te animeren. José en Jean konden hun lachtranen niet bedwingen.
De toon was gezet en zo ontstond er een spontaan schlagerfestival tijdens de busrit.
Na een bezoek aan de havenstad Brest met Franse gids en de groepsfoto reden we naar La Pointe de Saint-Mathieu. Een historische, spirituele plek met een adembenemend uitzicht over de oceaan.
Na alle zoekwerk naar petjes en blauwe zakjes zat de dag erop. We reden huiswaarts om wederom een lekker 3 gangen diner, opgediend door hyperactieve Bruno te nuttigen.
Dag 5 -zondag 07/09/2025.
Hadden we de weergoden niet uitgedaagd?
Ja dus: ze waren wel wat misnoegd en lieten dit ook blijken door op regelmatige basis de sluizen open te zetten.
Toch traditiegetrouw is zondag een magische en spirituele dag en daarom bezochten we kerkpleinen en voor Bretagne de typische kalvaries.
In Huelgoat zouden we een ontmoeting hebben met Koning Arthur in een grot aan de wiebelende steen. Maar helaas volgens de legende kan enkel wie zuiver van hart is de poort tot de grot openen.
Wie had hier zijn biecht niet gehouden? De poort werd voor ons onzichtbaar door een mysterieuze mist en hevige windvlaag.
Dat kwam ervan: een vrijdag wisselen met een zondag.
We reden toen weliswaar wat vroeger naar het restaurant waar een middagmaal met als dessert tarte tatin nummer 3 werd geserveerd.
We hadden genoeg geboet en de zon verscheen stilaan aan de horizon.
Zo konden we de 100 granieten beelden (niet allen heiligen) gaan bewonderen.
Een paar flinke stappers in de groep bereikten een kerkje waar ze onthaald werden met muziek.
Daarna bracht Paul ons met zijn stalen ros, waar hij zo fier op was veilig naar onze thuishaven.
Voor de geïnteresseerde mannen en vrouwen gaf Paul bij aankomst een volledige uiteenzetting over de kenmerken en de nieuwste snufjes van deze tijdreiziger op wielen.
Dag 6 – maandag 08/09/2025.
De laatste dag: een geleid bezoek met Franse gids aan Saint-Pol-de-Léon.
Gezellige straatjes en leuke weetjes.
Om daarna naar Roscoff te rijden waar we wederom onze smaakpapillen konden prikkelen met veel lekkers.
Vele damesharten gingen wat sneller kloppen want we doorkruisten kleine straatjes met knusse terrasjes en veelbelovende winkeltjes.
De overzet bracht ons volgens de brochure naar een idyllisch eiland.
Voor sommigen die verlekkerd waren op een heuse Bretoense pannenkoek viel dit wat tegen.
Er wordt van de Bretoenen gezegd dat ze stug en koppig zijn en dat was hier wel wat voelbaar.
Niet getreurd in Roscoff kregen we nog ruimschoots de tijd om de opgelopen schade te herstellen.
Vlug naar het hotel met wat kledingstress: wat trek ik aan voor de receptie en speech van het Torentrottersteam.
De nachtelijke voorbereiding voor de speech (waar ik getuige van was) had geloond.
Het was een schot in de roos .Iedereen werd gelauwerd.
Els en Rina voor de excellente voorbereiding.
Paul om ons veilig op soms onmogelijke plekjes te brengen.
Fabien voor haar ongeziene gedrevenheid.
Het hotelpersoneel dat er alles aan deed om het naar onze zin te maken.
De warme reizende vriendengroep die uitblonk in stiptheid en zorg voor elkaar.
Na, voor sommigen het geslurp bij het verorberen van de oesters, en het fijne eten rijkelijk besprenkeld met traktatie van wijnen, was het tijd om spijtig genoeg de valiezen te pakken.
Dag 7 - dinsdag 09/09/2025.
Vroeg uit de veren: valiezen om 6.15 u inladen, busje vertrekt om 7.15 u.
De lange rit werd wat onderbroken door:
in eerste instantie nog wat wegdommelen en dromen van al dat moois.
een tevredenheidsenquête opgesteld door Fabien.
een nek-aan-nekrace in een kwis waar de schiftingsvraag de uitslag bepaalde.
nog een afscheidswoordje van Fabien, Paul en Els.
En eens op de parking gekomen was het zoef zoef en weg zijn wij.
Vermoeid maar heel tevreden kijken we terug naar wat is geweest en dromen we reeds van onze volgende reis. Wie weet is daar al iets van bekend op de terugkomdag.
En zijn er wat kilootjes bijgekomen??
Dit zijn de daders: Kouign Amann/ Far Breton/ en Tarte aux pommes à la Bretonne.
Maar het lekkerste was voor velen de moelleux au chocolat.
Verslag
Marleen Wymeersch
Dankwoord Afscheidsreceptie 33ste Torentrottersreis Bretagne.
Beste Torentrotters,
Goede Vrienden,
Vooraleer wij onze koffers terug gaan volstouwen met al wat dan toch niet werd gedragen tijdens deze reis, even jullie aandacht.
Binnen ons beperkt organiserend team ben ik andermaal diegene die na een geslaagde reis, jullie mag én wil bedanken voor de fijne dagen die wij hier, in deze verre uithoek van Frankrijk, samen mochten beleven.
Ik kwam in de verleiding om ChatGPT te raadplegen. “ Afscheidsspeech om een groep reizigers te bedanken?” Ik kreeg een meer formele versie met de bijkomende vraag of ik een losse en luchtige versie wilde met ( meer humor en gezelligheid)?
Het was bruikbaar maar …..niet voor een warm gezelschap zoals wij het andermaal mochten ervaren tijdens onze reis in Bretagne en meer bepaald in deze regio, de Finistère.
Zonder de verslagschrijver stokken in de wielen te willen steken, kan een beetje chronologie gebruiken best geen kwaad.
De 33ste Groepsreis van de Torentrotters was op een paar nachtelijke uren volboekt. Door het getalm van Violettacars kwamen wij bij Reizen Patteeuw terecht, waarbij na veel mailberichtjes een goede samenwerking werd aangevoeld. Rina en vooral Els verdienen daarvoor nu een extra dankuwel!
Wij maakten snel kennis met de gedreven chauffeur van onze autocar, de laatste nieuwe Setra en Paul met zijn halve eeuw ervaring, was bijzonder fier op zijn 450 raspaarden. Ook hij had snel aangevoeld dat hij met een dankbaar publiek onderweg was én stipt op de afspraken.
Onderweg naar hier werd dan ook nog een dame opgeladen met een naar mijn gevoel een halfslachtige naam Fabien, die al snel liet blijken dat zij als gids haar mannetje kon staan en op de koop toe nog Frans was beslagen! Met de crusiale tellingen onderweg heeft zij bewezen dat het haar bedoeling was geen enkele medereiziger in de steek te laten. Kortom een toffe madam om mee op stap te gaan in de weidse natuur aan de waterkant en nog veel meer!
Hopelijk nemen jullie niet alleen souveniers mee naar huis, maar een rugzak en/of valiesje( Nicole) vol fijne herinneringen – en zeker en vast een paar nieuwe vriendschappen.
Vooraleer wij onze laatste delicatesse hier gaan opslurpen, heffen wij graag het glas op het fijne samenwerken met het voltallig hotelpersoneel. Galina, Florence én vooral Bruno, zullen Marc en de ganse bende niet snel vergeten. Een speciale attentie óók voor de chef kok en helpers voor al dat lekkers. A vous tous bien merci! Kenavo- au revoir!
Op een veilige terugreis laat ons klinken. Wij zien elkaar terug op 8 december voor het filmisch verslag en wisselen dan onze ervaringen verder uit.
Blijf gezond en tot een volgende reis met de Torentrotters!
Armand De Block